verhaal 132: Werelderfgoed

Veenhuizen is uitgeroepen tot Unesco Werelderfgoed. Het gevangenisdorp dankt die titel aan zijn bijzondere geschiedenis als Kolonie van Weldadigheid.

Eerst op de fiets door het mooie Fochteloërveen, vervolgens een duik in de historie van de Kolonie om tenslotte de dorst te lessen bij brouwerij Maallust. De deskundigen van de UNESCO hebben smaak.

Benieuwd of ander erfgoed ook zo bevalt, daarom deze vakantie oostwaarts op onderzoek. Prachtige kastelen, middeleeuwse stadjes en idyllische dorpjes, imposante paleizen, oude mijnen. Overal ook het lokale spraakwater; Riesling, Hefeweizen, Urquell en Schnapps.

Niet op de erfgoedlijst, maar ook een bezoek gebracht aan de Hunsrück, een langgekoesterde wens.

Swiebertje, als eerste televisieserie in mijn herinnering, maakte natuurlijk indruk. Maar de allermooiste TV serie ooit is Heimat, een netflix serie avant la lettre. 32 afleveringen met een totale lengte van ca. 56 uur, verschenen tussen 1981 en 2006.

De Duitse geschiedenis, vanaf de tweede wereldoorlog tot in deze eeuw, is prachtig in beeld gebracht. De familie Simon uit het verzonnen dorp Schabach staat centraal. Langs de opname locaties is een toeristische route, hoewel de serie dateert uit 1984, is nog veel herkenbaar. Bij een prachtig gelegen kerkje liggen ook nog immer de nepgraven van de, in de serie, gestorven familieleden, midden tussen de echte graven.


Een oude man scharrelde omhoog het kerkhof op, hij bleek 90 jaar, vertelde ons dat hij er dagelijks het graf van zijn jong gestorven vrouw bezocht. Hij verontschuldigde zich voor zijn voornaam, Adolf, hij was destijds niet naar de populaire politicus vernoemd, maar naar zijn grootvader.

Het is misschien een tip voor Orvelte, een begraafplaats met de nepgraven van Swiebertje, Malle Pietje, Saartje en de Burgemeester, een extra attractie wel passend bij onze buren.

Bromsnor

Witteveen heeft de Roskam, Amsterdam de Johan Cruijff arena, ook het nationale stadion van Oostenrijk is vernoemd naar een historische persoonlijkheid. Bij het langsfietsen kwamen herinneringen boven.

Als kleine jongen uit logeren bij opa en mijn suikeroom Jan. Met die laatste steevast naar de kroeg, waar ik, als kleine jongen, met open ogen, mond en oren naast een tafel zat waar Jan, samen met mijn andere oom Gerard, de kroegbaas zelf en een buitenlander klaverjasten. Gerard, taxichauffeur, had de sterkste verhalen, maar vaak ook ging het over voetbal. De buitenlander was ooit een échte prof voetballer, maar destijds al trainer van ADO. Een aantal jaren later speelde hij een hoofdrol in een van mijn mooiste jeugdherinneringen. In 1970 won Feyenoord de Europacup en Ernst Happel, zo heette de vierde klaverjasser, was de trainer van de beste club ter wereld. In 2021 op vakantie, ruim 50 jaar later een foto gemaakt van het Ernst-Happel-Stadion.


Oók in Wenen, bleek dat Bromsnor carrière heeft gemaakt, ik kwam daar ook achter zijn voornaam. Franz-Jozef heette hij, althans dat stond op de sokkel van zijn standbeeld, dat speciaal voor hem was opgericht, hij stond er te midden van andere historische figuren als Mozart en keizerin Sissi. Aan zijn uniform herkende je de voormalige veldwachter meteen.